Officieel Wandelen

"Is.... genieten, ontdekken en ontmoetten"

“Een officiële wandeltocht lopen? Nee, dat is niks voor mij.” Maar al te vaak heb ik mensen dit horen zeggen. Totdat ik ze weken, maanden, soms zelfs jaren later tegenkom op een officiële wandeltocht. Wat eerst ‘niks’ was, is omgeslagen naar een enthousiast ‘geweldig’! Tijdens het praatje, dat bij de ontmoeting meestal volgt, vertellen mensen dat ze zich toch altijd vergist hebben, en nooit hadden gedacht dat deze manier van wandelen zó leuk kan zijn.

Waarom is officiëel wandelen zo leuk? Het mooiste aspect ervan is dat je op plaatsen komt die je zelf nooit zou weten te vinden. Dit komt doordat de mensen die de parcoursen maken het landschap door en door kennen en de mooiste wandelpaden weten te vinden. Tegenwoordig maken de ‘parcoursenbouwers’ daarbij ook handig gebruik van GPS, om de deelnemers nóg meer te laten genieten van de omgeving.

Een ander mooi aspect is dat de officiële wandelingen meestal geschikt zijn voor wandelaars in álle leeftijdscategoriëen. Van (heel)jong tot (heel)oud kom ik mensen tegen op de parcoursen. De reden ligt daarin dat je bij alle officiële wandelingen kunt kiezen uit diverse afstanden. Het begint vaak met 5km en loopt zo verder op naar 10, 15, 20, 25, 30 tot soms 42 km voor de meer sportievere wandelaars. De parcoursen variëren vaak van gemakkelijk tot soms pittig. Ook hier ben je vrij om te kiezen.

Wat ikzelf mooi vind is dat iedereen wandelplezier mag hebben op z’n eigen manier. Mensen kuieren op hun gemakje over een route van 5 of 10km, terwijl anderen genieten vanuit sportieve intenties bij een wandeling van 30 of 42 km. “Ieder diertje, zijn pleziertje.”; zeggen ze wel eens. En ik, als ‘wandeldiertje’ kan daar enorm van genieten. Als ik de blijdschap zie van een kind die geniet van een paard in de wei, en voorzichtig probeert contact met het dier te zoeken. En dan, plotseling die grote blije ogen van dat kind als het paard voor z’n neus staat,… geweldig!

Maar ik geniet ook van die ‘snelle’ wandelaar die mij met 8km/u voorbijraast, die bezig is met z’n ‘eigen’ prestatie van die dag. Ik kan er zelf trouwens ook wel van van moet ik zeggen. Met een loopgemiddelde van vaak 6 à 7km/u mag ik mij een sportieve wandelaar noemen. Maar wat is sportief, vraag ik mijzelf dan gelijk? Voor de een is dat leuke ommetje van 5km een uitdaging, om te doen en om te genieten. Voor een ander is het de drang om op een bepaalde tijd z’n afstand te volbrengen. Waar het om gaat is dat je geniet van wat je doet, en dat geldt overigens niet alleen voor het wandelen.

Ieder weekend is er ergens in Limburg, maar ook elders in het land en in België vlak over de grens, wel een officiële wandeltocht. Tegenwoordig organiseren verenigingen ook steeds vaker doordeweekse wandeltochten, vooral in België is de keuze groot. Daarmee heb je meteen een volgend mooi aspect van de officiële wandeltochten te pakken. Je hebt een legio aan plaatsen waar je uit kunt kiezen om naar toe te gaan en ook nog eens op dagen die jou het beste uitkomen.

Het zou kunnen dat je ook een groep hebt waarmee je graag wilt wandelen. Probleem is vaak dat niet altijd iedereen dezelfde afstand wenst te lopen. Met een officiële wandeltocht is dit probleem op te lossen. Je kunt als groep naar een wandeling gaan en ieder kiest de afstand die hij/zij het liefste die dag wil wandelen. Uiteindelijk kom je bij de finisch weer samen en kun je gezamenlijk nog wat nakeuvelen over de wandeltocht of in gesprek gaan met andere wandelaars. Dat alles onder het genot van een hapje en een drankje, tegen vaak zeer redelijke prijzen.

Bij iedere officiële wandeltocht zorgt de organiserende vereniging voor rust – controleposten waar je voor weinig geld de inwendige mens onderweg kunt versterken. Deze rustplaatsen zijn ontmoetingsplekken bij uitstek. Tijdens je pauze kun je in gesprek komen met de meest uiteenlopende mensen. Vaak korte leuke en grappige contactjes, maar ook goede gesprekken heb ikzelf al mogen maken tijdens de rustpauzes. Maar ook tijdens het wandelen zelf kom je vaak met mensen in gesprek. En de onderwerpen lopen uiteen van het weer en de wandeling zelf tot soms meer diepzinnigere gesprekken. Het ontmoeten van nieuwe en andere mensen is dan ook een ander mooi aspect van de officiële wandeltochten.

Het allermooiste van de wandeltochten, en dat geldt niet alleen voor de officiële wandelingen, is toch het genieten van de natuur en het landschap. Het ontdekken van nieuwe ‘schoonheden’ in de Schepping, zoals ik dat zou willen noemen, maakt mij als mens enorm dankbaar. Mijn wens is dat steeds meer mensen de weg zullen vinden naar de wandelsport, officiëel of niet, en dat ook zij mogen genieten en mogen ontdekken hoe al die ‘schoonheid’ in werkelijkheid voor ons mensen is bedoeld.

Wandelverenigingen Limburg

Wandel Vereniging 
Vilt
WSV Cresendo
Schinnen
WC JO-NE
Vijlen
WSV
Echt
De Grenslopers
Schinveld
WSV Voorwaarts
Heerlen
WV Door Wandelen Fit
Belfeld
WSV Tempo
Geleen
Trampelkeu
Schimmert
WSV Noad
Bocholtz
WC Fanfare
Wijnandsrade
WVT'93
Margraten
WC St.Gertrudis
St.Geertruid
Wandel Vereniging
Voerendaal
Roderlandstappers
Kerkrade

W.S.V.  De Veldlopers Gulpen