Citaat uit het boek: 'Breng orde in je [innerlijke] leven'   van Gordon MacDonald

Als mijn innerlijke leven op orde is, komt het doordat ik ben begonnen de 'lekken' in mijn tijd te dichten en mijn meest productieve uren te bepalen, uitgaande van mijn bekwaamheden, mijn beperkingen en mijn prioriteiten.

"Mijn tuin"

Wandelend door het Limburgse land loop je min of meer in ‘Gods tuin’. In de tuin waar alles op orde is, waar alles is zoals Hij het bedoeld heeft. Deze tuin wil ik vergelijken met onszelf als mensen. Onze ‘eigen tuin’,… ‘mijn tuin’,… ons hart, ons binnenste, ons hele hebben en houden. Ook daar heeft God een bedoeling mee. Ook “mijn tuin” zou een plek moeten zijn waar alles op orde is. “Mijn tuin” is ook een plek waar verzorging ‘centraal’ zou moeten staan.

Gordon MacDonald beschrijft in zijn boek “Breng orde in je innerlijke leven” ónze innerlijke tuin alsvolgt; Voor mij is het meest aansprekende beeld voor het innerlijk, geestelijk middelpunt een tuin, een plaats waar vrede en rust heersen. Deze tuin is een plaats waar de Geest van God Zich openbaart, wijsheid schenkt, bevestiging of vermaning, bemoediging, leiding en richting. Als deze tuin netjes geordend is, heerst er rust; drukte, storende luidruchtigheid en verwarring zijn er ver te zoeken.

In het boek Genesis lees je de volgende teksten; God, de HEER, legde in het oosten, in Eden, een tuin aan en daarin plaatste hij de mens die hij had gemaakt. Hij liet uit de aarde allerlei bomen opschieten die er aanlokkelijk uitzagen, met heerlijke vruchten. In het midden van de tuin stonden de levensboom en de boom van de kennis van goed en kwaad.

God, de HEER, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken. Hij hield hem het volgende voor: ‘Van alle bomen in de tuin mag je eten, maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijk sterven.’

Als ik deze teksten in alle vrijheid overdenk dan stel ik mij voor dat ‘mijn tuin’ in principe ook op orde zou moeten zijn. Alles werd ingericht zoals God het bedoeld had. Met ook hier die belangrijke taak; “Geniet van jou tuintje, doe geen gekke dingen …… en zorg ervoor dat het zo blijft.”

Vervolgens lees je iets verder; En de vrouw zag, dat de boom goed was om van te eten, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, dat de boom begeerlijk was om daardoor verstandig te worden, en zij nam van zijn vrucht en at, en zij gaf ook haar man, die bij haar was, en hij at. Toen werden hun beider ogen geopend, en zij bemerkten, dat zij naakt waren;

En daarna staat er; Toen de mens en zijn vrouw God, de HEER, in de koelte van de avondwind door de tuin hoorden wandelen, verborgen zij zich voor hem tussen de bomen. Maar God, de HEER, riep de mens: ‘Waar ben je?’ Hij antwoordde: ‘Ik hoorde u in de tuin en werd bang omdat ik naakt ben; daarom verborg ik me.’

Plotseling is het met de mens niet meer zoals God het had bedoeld. De mens is onrustig en bang geworden. Plotseling valt er niets meer te genieten, omdat we gekke dingen hebben gedaan die we niet hadden moeten doen. En ‘onze tuin’ is niet meer wat het was. Onze ‘innerlijke’ tuin is niet meer op orde. We zijn vergeten de tuin te verzorgen, te onderhouden, te bewaken, te beheren enz…..

 

“Een triest beeld”

De gevolgen van de slecht onderhouden ‘Tuin van God’ zien we terug in het milieu, die enorm onder druk staat. Op veel plaatsen op de aarde neemt de vervuiling hand over hand toe. Wat je ziet is dat wij mensen steeds minder ervan kunnen genieten, zoals God het eigenlijk bedoeld had. Ik durf te stellen dat miljoenen mensen die belangrijke taak “Verzorg deze tuin,… zorg ervoor dat het zo blijft” uit het oog verloren zijn.

De gevolgen van slecht onderhouden ‘mijn-tuintjes’ zien we ook steeds vaker om ons heen. Hoeveel mensen staan er niet dagelijks onder (hoge)druk en stress, wanhoop en wanorde, liefdeloosheid en radeloosheid?

Steeds meer mensen raken de weg kwijt, komen er niet meer uit, omdat ‘hún tuintje’ niet onderhouden is. Hoeveel mensen zien alleen nog maar een uitweg door zichzelf van het leven te beroven? Wat je ziet is dat mensen steeds minder van elkaar kunnen genieten, zoals God het eigenlijk bedoeld had.

In datzelfde boek Genesis lees je; En de HERE God zeide: Het is niet goed, dat de mens alleen zij. Ik zal hem een hulp maken, die bij hem past. Ook hier durf ik te stellen dat miljoenen mensen die belangrijke taak uit het oog zijn verloren. Wij zijn met z’n allen gemaakt voor elkaar. Om elkaar te verzorgen, te onderhouden, te helpen en al die dingen meer,… Wij zijn gemaakt op een manier waarmee wij bij elkaar zouden moeten passen. Jammergenoeg zie je bij steeds meer mensen, dat zij niet meer weten hoe God het werkelijk heeft bedoeld. “Verzorg jou tuin, en help die ander bij de verzorging van zìjn tuin,… en probeer ervoor te zorgen dat het zo blijft.”